STREFA PACJENTA

Zespół cieśni nadgarstka

Zarezerwuj wizytę >>>
Rezerwacja online
Zapisz się na dogodny dla Ciebie termin
E-Wizyta neurologiczna
Prowadzona przez specjalistę neurologa
Nowoczesna diagnostyka
Autorskie testy i zestaw badań laboratoryjnych

CHOROBA RĄK

Zespół cieśni nadgarstka jest najczęstszą neuropatią uciskową kończyny górnej (CTS – ang. carpal tunnel syndrom, w Polsce ZCN). Kanał nadgarstka  to wąska przestrzeń zawarta pomiędzy kośćmi nadgarstka a więzadłem poprzecznym dłoniowym zwanym inaczej troczkiem zginaczy. Wewnątrz kanału nadgarstka leżą ścięgna mięśni zginaczy powierzchownych i głębokich wszystkich palców, ścięgno mięśnia zginacza długiego kciuka oraz nerw pośrodkowy. Wszelkie niekorzystne sytuacje związane ze wzrostem ciasnoty w kanale nadgarstka prowadzą do ucisku i niedokrwienia nerwu pośrodkowego. W konsekwencji prowadzi do uszkodzenia nerwu i zaniku unerwianych przez niego mięśni.

Zespół cieśni nadgarstka występuje nieco częściej u kobiet niż u mężczyzn. Niestety zdarza się w coraz młodszych grupach wiekowych.  Związane jest to z rozwojem cywilizacji i nagminnym wykorzystywaniem do pracy i nie tylko wszelkiego rodzaju urządzeń multimedialnych jak: komputery, tablety, smartfony.

OBJAWY zespołu cieśni nadgarstka

Do charakterystycznych objawów ZCN (zespół cieśni nadgarstka) można zaliczyć przede wszystkim uporczywe zaburzenia wrażeń czuciowo-ruchowych dłoni w zakresie unerwienia nerwu pośrodkowego, czyli:

> bóle dłoni szczególnie nasilające się w nocy
> drętwienia i mrowienia palców
> skurcze mięśni dłoni
> zaburzenia czucia w dłoniach
> osłabienie siły dłoni
> obrzęk palców dłoni szczególnie poranny
> bolesna przeczulicę dłoni
> wypadanie przedmiotów
> zanik mięśni kłębu kciuka.

Wszystkie te objawy wynikają z degeneracji nerwu pośrodkowego. Dlatego prowadzą do powolnego inwalidztwa ruchowo-czuciowego kończyny górnej. Uniemożliwia to często normalne funkcjonowanie nie tylko zawodowe ale również w codziennych funkcjach życiowych.

PRZYCZYNY zcn

Istnieje wiele przyczyn zespołu cieśni nadgarstka. Umownie można je podzielić na :

> anatomiczne (wady kostno-rozwojowe nadgarstka, gangliony, tłuszczaki, wrodzone zawężenia kanału nadgarstka)
> przyczyny chorobowe ogólnoustrojowe (stany zapalne w przebiegu chorób reumatologicznych – SLE, RZS, neuropatie w przebiegu cukrzycy, alkoholizmu, akromegalii, boreliozy, stany nadmiernej ciasnoty wewnątrzkanałowej w przebiegu chorób tarczycy, otyłości, amyloidozy, hemofilii)
> nabyte – to powtarzalne wielokrotnie ruchy dłonią prowadzące do napięcia jej mięśni (praca przy komputerze, ćwiczenia fizyczne obciążające nadgarstki, praca przy urządzeniach generujących wibracje)urazy i zabiegi operacyjne w zakresie struktur nadgarstka
> przyczyny fizjologiczne (ciąża i połóg).

DIAGNOZA zespołu cieśni nadgarstka

Jedyną wiarygodną metodą diagnostyczną zespołu cieśni nadgarstka jest badanie EMG (elektromiograficzne). Dlatego najczęściej by potwierdzić, lub wykluczyć ZCN (zespół cieśni nadgarstka) wykonujemy badanie EMG z użyciem elektrod powierzchniowych umieszczanych na skórze bezpośrednio nad mięśniem unerwianym przez stymulowany nerw. Ocena stopnia, rodzaju i charakteru uszkodzenia nerwu wynika z konkretnie przyjętych jednoznacznych kryteriów elektrofizjologicznych i zawsze dokonuje jej lekarz. Po zakończonym badaniu pacjent otrzymuje jego wynik i dalsze wskazówki postępowania.

Leczenie zespołu cieśni kanału nadgarstka polega zawsze na odbarczeniu uciskanego nerwu pośrodkowego w oparciu o różne coraz mniej inwazyjne techniki operacyjne.

Należy zdawać sobie sprawę, że skutkami  niediagnozowanego, nieleczonego i zaawansowanego zespołu cieśni nadgarstka są niedowład i zanik mięśni dłoni. Prowadzi do całkowitego upośledzenia czynności manualnych. Leczenie w takich przypadkach jest niezwykle trudne i nie zawsze satysfakcjonujące dla pacjenta i lekarza prowadzącego.

W większości przypadków stwierdza się zespół cieśni nadgarstka w obu dłoniach.

Tylko wczesne rozpoznanie i odpowiednie leczenie zespołu cieśni nadgarstka dają gwarancję powrotu do pełnej sprawności.

W przypadku niektórych wykonywanych zawodów zespół cieśni kanału nadgarstka uznano za chorobę zawodową.

ZCN badanie EMG

Jedyną w pełni wiarygodną metodą diagnostyczną zespołu cieśni nadgarstka jest badanie EMG (elektromiograficzne).

Badanie EMG w kierunku zespołu cieśni nadgarstka  w naszym gabinecie, przeprowadzane jest na nowoczesnych aparatach EMG Keypoint Net (2012/15/18 r.).

Badania dzięki zastosowaniu nowoczesnych metod przeprowadzane są bez użycia elektrod igłowych. W naszym gabinecie badane są obydwa nerwy: nerw pośrodkowy i nerw łokciowy. Dzięki temu daje to pełen obraz możliwych uszkodzeń ręki (na poziomie nadgarstka, łokcia, splotu barkowego i kręgosłupa). Badanie trwa ok. 20 min., a wynik z wydrukiem i opisem otrzymuje się bezpośrednio po zakończeniu badania.

Pacjent po wykonanym badaniu może powrócić do wykonywania wszystkich codziennych czynności.

BLOG

Jak wzbogacić dietę w magnez? Pięć łatwych sposobów
Czytaj więcej
Neuropatia cukrzycowa diagnostyka i leczenie
Testowy skrócony opis postu.
Czytaj więcej
Moja aktywna tężyczka
Czytaj więcej